شتر؛ آرام‌بخشی، القا و نگهداری بی‌هوشی؛ مطالعه‌ای مروری

نوع مقاله: علمی پژوهشی

نویسندگان

دانشکده دامپزشکی/ دانشگاه شهرکرد

چکیده

چکیده
از بی‌هوشی جهت نیل به اهدافی همچون کاهش یا تسکین درد، شلی عضلانی، تسهیل معاینه بالینی، فرآیندهای تشخیصی و درمانی استفاده می‌شود. همانند دیگر نشخوار کنندگان در شتر نیز اغلب مداخلات جراحی با آرام‌بخشی و بی‌حسی موضعی انجام می‌گیرد. استفاده از تکنیک‌های مختلف بی‌هوشی در شتر نیز همانند دیگر حیوانات به کار گرفته می‌شود. رایج‌ترین داروهای مورد استفاده در پیش بی‌هوشی و آرام‌بخشی شتر شامل زایلازین، رومیفیدین، دتومیدین، مدتومیدین، ترومادول و بوترفانول بوده و از رایج‌ترین داروهای و ترکیبات دارویی مورد استفاده در القا و نگهداری بی‌هوشی شتر می‌توان به پروپوفل، کتامین، زایلازین- کتامین، کتامین- رومیفیدین- دیازپام، مدتومیدین- کتامین، پروپوفل- زایلازین، پروپوفل- زایلازین- دیازپام، ترامادول- زایلازین، دتومیدین- کتامین، مدتومیدین- کتامین- بوترفانول و میدازولام- پروپوفل اشاره کرد. برای برگشت اثرات داروهای آرام‌بخش و ضد درد، از داروهای اتیپامزول و نالترکسان استفاده می‌شود. این مقاله تمامی داده‌های مربوط به داروها و پروتکل‌های بی‌هوشی مورد استفاده در پیش بی‌هوشی، آرام‌بخشی، القا و نگهداری بی‌هوشی در شرایط بی‌هوشی صحرایی در شتر که در مجلات معتبر سراسر جهان از سال‌های 2008 تا 2015 منتشر شده اند، دوز مؤثر داروها و ترکیبات دارویی مورد استفاده در بی‌هوشی شتر و اثرات جانبی آن‌ها مورد بحث قرار می‌دهد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات