گزارش یک مورد جراحی پارگی دیافراگم قدیمی در یک گربه نژاد دی اس اچ و عوارض آن

نوع مقاله: گزارش

نویسندگان

1 گروه دامپزشکی،دانشکده کشاورزی،واحدشوشتر،دانشگاه آزاد اسلامی ،شوشتر،ایران

2 گروه دامپزشکی،دانشکده کشاورزی،واحدعلوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران،ایران

3 گروه دامپزشکی،دانشگاه تهران،تهران،ایران

چکیده

دیافراگم ارگانی است عضلانی که مهم ترین وظیفه آن ایجاد فشار منفی در هنگام دم و کمک به تخلیه هوای آلوئولی در هنگام بازدم میباشد از این رو اهمیت این ارگان در هنگام آسیب دیدن کاملا مشهود میباشد و عوارضی هم چون فتق درآن اورژانس تلقی میگردد و به سرعت میبایست جهت تشخیص و درمان اقدام کرد.گربه ای 6 ساله،نر با نژاد دی اس اچ با علائم بی حالی، بی اشتهایی ،عدم تعادل ومیدریاز چشم بدون دیسپنه تنفسی به بیمارستان دامپزشکی ققنوس مراجعه کرد.پس از معاینه داخلی وبررسی نسبتهای خونی ،حیوان جهت تشخیص قطعی به بخش رادیولو‍ژی ارجاع شد.پس از تهیه عکس رادیولوژی از قفسه سینهومحوطه شکمی از دونمای لترال ودورسولترال تهیه و براساس نتایج پارگی دیافراگم وبرای درمان تصمیم به مداخله  جراحی گرفته شدتا بتوان با ترمیم پارگی ،فشار قفسه سینه رابه وضعیت نرمال برگردانیم که با تکنیک جراحی و اصلاح فتق انجام شده حیوان پس از 12 ساعت به حالت نرمال وپس از 48 ساعت مورد آزمایشات تکمیلی قرار گرفت.

تازه های تحقیق

بحثونتیجهگیری :

شدت علائم و عوارض بالینی با زمان و اندام های جابجا شده و شدت آسیب وارده به آنها رابطه مستقیم دارد. درهنگام وجود چنین عوارضی درکیس ها صداهای شنیده شده در هنگام معاینه(قلب،ریه،دستگاه گوارش)به دلیل انعکاس حاصل به دلیل جابجایی احشا قابل اعتماد نیستند،(4)درمقابل رادیوگرافی اولین و بهترین راه تشخیص در چنین کیس هایی میباشد.*

درکیس های تنفسی به استثنا مسمومیتهای تنفسی عمدتا داروهای ضدالتهابی،اگونیست های آدرژنیک،اوپیوئیدها وباربیوتورات ها به همراه آرامبخش تزریق میگردد تا اکسیژن سازی برخلاف مقاومت های بدنی افزایش یابد.

میدازولام به همراه کتامین در پستانداران آسیب دیده تنفسی به دلیل ایجاد شلی در عضلات صاف و حنجره که میتواند لوله گذاری را آسانتر کند ترجیح داده میشود تا به این طریق کمترینتحریک و تاثیر برعملکرد قلب انجام شود.(5)

برای حفظ بیهوشی در چنین کیسهایی میبایست از بیهوشی استنشاقی به استثنای اکسید نیتروژن استفاده شود.*

مداخله جراحی تنها راه درمان در کیسهای آسیب دیافراگماتیک میباشد.*

پس از جراحی تخلیه هوای اضافی موجود در قفسه سینه به روش توراکوسنتزوایجاد فشار منفی پیشنهاد میشود*

آمار منتشر شده از زنده ماندن کیس های فتق دیافراگمی 52تا94 درصد میباشد.باتوجه به آمارها اغلب کیس های جراحی شده قبل از 24ساعت اول به دلیل نارسایی قلبی عروقی ویا سایر آسیبهای ناشی از ضربه و جراحی منجر به مرگ شده اند. از این رو عملی محتاطانه است که کیس ها را 24 ساعت اول بعد از آسیب مانیتور کرده و سپس اقدام به جراحی کنیم.*(6)

با توجه به اینکه در این کیس زمان ایجاد آسیب تا مراجعه به بیمارستان تقریبا 3هفته بود و اندام های فتق داده به شدت دچار آسیب شده بودند نمونه خون کیس 2 روز پس از جراحی برای آزمایشات بیوشیمی به بخش آزمایشگاه ارسال شد مشکلات شدید کبدی و کلیوی مشاهده میشود(جدول شماره 1) که جواب آزمایش در جدول زیر ارائه شده است اهمیت زمان را نشان می دهد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Albumin

3

2.8-3.9g/dl

AST/GOT

233

7-38 IU/L

ALT/GPT

420

25-97 IU/L

ALP

67

0-45 IU/L

Cholesterol

174

71-156 mg/dl

Ca

9.3

8.7-11.7 mg/dl

P

6.87

3-6.1 mg/dl

Urea

186

13.4-32.5 mg/dl

Scr

4.75

0.8-1.8 mg/dl

Total protein

8.4

5.8-8.5

GGT

5

0-5

T.Bilirubin

0.21

------

1-نسبتهای بیوشیمیایی خون

کلیدواژه‌ها

موضوعات


مقدمه:

دیافراگم ارگانی عضلانی وجداکننده حفره شکمی و حفره سینه ای است.دیافراگم با انقباض و انبساط خود فشار داخل قفسه سینه را تغییر میدهد و طبع آن عمل دم و بازدم اتفاق خواهد افتاد.پارگی در اثر ضربه شدید به شکم در زمان دم بسیا اتفاق افتاده است(1)در حین جراحی در همچین کیس هایی اتفاق غیر منتظره در حین بیهوشی و جراحی بسیار اتفاق می افتد لذا باید صاحب کیس از خطرات آن آگاه باشد.

      

تاریخچه:

گربه ای 6 ساله خیابانی توسط حامی به بیمارستان منتقل ودر بخش داخلی معاینه شد.(وزن 4.7،تعداد تنفس 180،کاهش دما بدن) حامی در ابتدا با شکایت از عدم تعادل کاهش دید وامتناع حیوان از خوردن و نوشیدن مراجعه کرد.جهت تامیین آب و غذای مورد نیاز بدن میبایست مایع درمانی میکردیم اما باتوجه به خیابانی بودن کیس ونبود اطلاعات کافی جهت تشخیص قطعی به پاراکیلینیک نیاز بود لذا خون گرفته و به آزمایشگاه ارسال شد. دربخش رادیولوژی 2عکس عمود برهم پارگی دیافراگم راقطعی گزارش کرد.

 

       

 

 

 

 

 

 

 

 


روشانجامکار:

باتوجه به اینکه درمان به طور قطعی جراحی میباشد ،قبل از شروع پروسه اکسیژن تراپی با غلظت بالا را انجام میدهیم. برای پیش بیهوشی از مخلوط کتامین 15میلی گرم/کیلو گرم ومیدازولام 0.5 میلی گرم /کیلوگرم بصورت عضلانی تزریق میگردد.این مخلوط دارویی با آرامبخشی وشل کنندگی متناسبی که  در عضلات صاف ایجاد می کند، لوله گذاری وآماده سازی جراحی را میسر میکند(2).سپس جراحی را توسط بیهوشی استنشاقی بدلیل امنیت بالا ادامه میدهیم(ایزوفلوران با غلظت 1.5-2 %)

در طول جراحی محلول دکستروز-سالین 10                    میلی لیتر/کیلوگرم بر ساعت بصورت وریدی دریافت میگردد.

پس از آماده سازی قفسه سینه و شکم برشی از خط میانی زیر قفسه سینه ایجاد میکنیم وبعد از ورود آسیب را به لحاظ اندازه و محل واندام های جا به جا شده به داخل حفره سینهای بررسی میکنیم وسپس در کمترین زمان ممکن میبایست اندام های جابجا شده )(لوب کودیت وراست،طحال،پانکراس،معده و مقداری از روده در این کیس)را به محل اصلی خودشان بازگردانده و به سرعت پارگی باید اصلاح شود چون در این کیس ها زمان ازاهمیت ویژه ای برخوردار است.)3)

 

 

 

 

 

 


 

 

 

1) Vesal, N & Parizi, AM (2012) Anesthetic management of diaphragmatic hernia repair in a cat: a case report and literature review of anesthetic techniques. Iranian Journal of Veterinary Research, 13(2): 156-160.

2) Litman, LM (2001) Traumatic diaphragmatic hernia in a clinically normal dog. The Canadian Veterinary Journal, 42 (7):564.

3) Grubb, T. 2010. Anesthesia for patients with respiratory disease and/or airway compromise. Topics in Companion Animal Medicine, 25:120-132

4) Slensky, K (2009) Thoracic trauma. In: Silverstein, D and Hopper, K. (Eds.), Small animal critical care medicine. (list Edin.), St. Louis, Saunders Elsevier. PP:662-667.

5) Gibson, T.W., Brisson, B.A. & Sears, W. 2005. Perioperative survival rates after surgery for diaphragmatic hernia in dogs and cats: 92 cases (1990-2002). Journal of the American Veterinary Medical Association, 227(1): 105-109.

6) Fossum, T.W. 2013. Surgery of the lower respiratory system. In: Fossum, TW (Ed.), Small Animal Surgery. (4th edin.), St. Louis, Missouri, Elsevier, PP: 1002-1007.